| تبليغات | X |
نوشته شده توسط سرآشپز در شنبه 13 مهر1387 | می گویند " عزیزالدوله " خواهر ناصرالدین شاه ساختمان بنائی را به معمارباشی دربار سپرده بود و پس از خاتمه ساختمان نه مزد بنا و معمار را می داد و نه پول مصالح را . ناچار معمارباشی نامه ای به ناصرالدین شاه نوشت و لااقل پول مصالح خود را درخواست کرد ناصرالدین شاه ذیل عریضه نوشت: همشیره مکرمه مصالح جناب معمارباشی را نمی توان خورد وسایل رضایتش را فراهم آورید!!
نوشته شده توسط سرآشپز در یکشنبه 20 مرداد1387 | نوشته شده توسط سرآشپز در شنبه 22 تیر1387 | رئیس گفت : عزیزم توجه داشته باش که ما اضافه حقوق را به فعالیت در اداره میدهیم نه فعالیت در خانه!!
نوشته شده توسط سرآشپز در سه شنبه 21 خرداد1387 | بوق زدن در خیابانها بهمراه شیپورک البته بدون تنبک ما را به این فکر می اندازد که آیا به راستی منهای بوق و سرنا نمی شود ازدواج کرد ؟ و در واقع ما که بدون بوق و سرنا ازدواج کردیم کلاه سرمان رفته است ! و یا اینکه مقدمه خوشبختی بوق و سرناست ؟ و حتما هم لازمه حیات دنیاست ؟ و شکایت ماست که بیجاست ؟
عروس و دامادهای عزیز ، وصلت فرخنده مبارک باد ، لطفا بوق نزنید . بگذارید آنهایی که امکانات بوقی ندارند این توهم برایشان پیش نیاید که بدون بوق نمی شود زندگی را آغاز کرد و خوشبخت شد !
نوشته شده توسط سرآشپز در پنجشنبه 9 خرداد1387 | نوشته شده توسط سرآشپز در دوشنبه 16 اردیبهشت1387 | نوشته شده توسط سرآشپز در شنبه 7 اردیبهشت1387 | جامی در محفلی این شعر را می خواند :
بس که در جان فگار و چشم بیدارم توئی هر که پیدا میشود از دور پندارم توئی
یکی گفت اگر خری پیدا شود چی ؟ جامی گفت باز پندارم توئی !!
نوشته شده توسط سرآشپز در شنبه 24 فروردین1387 | نوشته شده توسط سرآشپز در یکشنبه 18 فروردین1387 | مهمانان نوروزی آمدند خوردنی ها را خوردند باقیمانده را نیز در ظروف یکبار مصرف بردند اینک ما در حسرت آجیل های بر باد رفته و شیرینی های ته کشیده دست از هر کاری کشیده ایم و بی صبرانه منتظریم تا نحوست سیزده را نیز در کنیم اگر تا آن تاریخ نمردیم مطمئن باشید که خطر رفع شده و از حملات بی امان جان سالم به در برده ایم شما هم سلامت باشید و در امان !
نوشته شده توسط سرآشپز در شنبه 10 فروردین1387 | 